Moc illokucyjna.

Na początek wypadałoby się zająć analizą samego pojęcia blog albo raczej jego polskiego odpowiednika – pamiętnik internetowy. Intryguje mnie to, dziwaczne połączenie, bo przypomina coś w rodzaju kwadratury koła. Jeśli zerkniemy do wikipedii aby sprawdzić co oznacza pamiętnik dostaniemy wpis następujący:

Pamiętnik – gatunek autobiograficzny, dłuższy utwór pisany prozą, zawierający opis zdarzeń i zjawisk, których narrator był świadkiem lub uczestnikiem. W odróżnieniu od dziennika nie musi być pisany codziennie i może zawierać opis zjawisk z pewnej perspektywy czasowej. Pamiętniki są źródłami wiedzy historycznej, obyczajowej i społecznej. Są to utwory z pogranicza literatury pięknej i literatury faktu.

Potoczne rozumienie czynności, jaką jest pisanie pamiętnika tłumaczyłbym jako zapisywanie zdarzeń z naszego życia i dokonywanie analizy tego, co się wydarzyło; notowanie refleksji; przechowywanie wspomnień. Pisanie pamiętnika o ile nie musi być regularne to jednak powinno trwać przez dłuższy okres czasu. Mówiąc: „Miesiąc mojego życia pisałem pamiętnik” raczej nie spotkamy się z wyrazami uznania i gratulacjami wytrwałości. Wartościowy pamiętnik to pamiętnik kilkunasto- lub więcej letni. Kolejna sprawa to problem intymności. Pamiętnik nie jest dziełem do natychmiastowej publikacji. Myśli tam zawarte są myślami związanymi z poruszającymi nas aktualnie emocjami i dopiero, gdy te emocje opadną, sprawy się rozwiążą i nabierzemy dystansu do innych i samych siebie w kontekście tych spraw pojawia się (chyba) gotowość do dzielenia się tym. Kolejna sprawa to rola czytającego nasze dzieło. W przypadku pamiętnika inaczej niż w przypadku opowiadania, wiersza czy powieści rola czytającego jest znacznie mniejsza. Za dobry pamiętnik uznamy taki, w którym zapisujemy to, co rzeczywiście myślimy w danej chwili, a nie to, co chcielibyśmy, aby przeczytali o nas potomni. Oczywiście pełne pamiętnikowe uzewnętrznienie nie jest możliwe, każdy ma sprawy, którymi nie dzieli się nawet „z samym sobą”. Istnieje jednak coś pomiędzy całkowitą szczerością, a pisaniem pod publikę.

Budując więc nasze pojęcie pamiętnika skojarzymy go ze słowami: wieloletni, intymny, skoncentrowany na piszącym, szczery.

Natomiast powiedzenie, że coś funkcjonuje w Internecie oznacza, że jest powszechnie dostępne (najczęściej), szybkie, skoncentrowane na teraźniejszości. Piszący staje więc pod silną presją innych użytkowników. Po pierwsze istnieje duża szansa, że nasze rozmyślania na temat zdarzeń aktualnych może przeczytać osoba, która w tych zdarzeniach uczestniczyła. Czytając może poczuć się dotknięta naszymi opiniami i zareagować na nie publicznie. Po drugie pisząc pamiętnik w Internecie, autor będzie znacznie bardziej narażony na pokusę pisania pod czytelnika, co może istotnie wpływać na jego szczerość i (ponownie) dobór tematów.

Tak więc albo należy uznać, iż pojęcie pamiętnik internetowy jest czymś zupełnie innym niż pamiętnik w tradycyjnym rozumieniu (wtedy należałoby się zastanowić czym) albo uznać iż pojęcie to można przypisać tylko nielicznym blogom (jeśli jakiemukolwiek).

Mój blog pamiętnikiem internetowym nie jest i na własny, póki co użytek, zakładam iż blog to pewna prywatny fragment w cyberprzestrzeni organizowany i udostępniany zgodnie z życzeniem jej właściciela.

Spis treści.